0:006:34
Music: Mark Angel
Lyrics: Mark Angel, Tristan Satorius
Arranger & Mixing Engineer: Mark Angel
Remix & Additional Production: S, Stracciatore, A. Bianchi
Publisher: Edition Flashloop & Churchbell Music Ltd.
(P) & (C) KG Multimedia & Digital Productions
All rights reserved.
Lyrics: Mark Angel, Tristan Satorius
Arranger & Mixing Engineer: Mark Angel
Remix & Additional Production: S, Stracciatore, A. Bianchi
Publisher: Edition Flashloop & Churchbell Music Ltd.
(P) & (C) KG Multimedia & Digital Productions
All rights reserved.
[Intro]
(ah-ah)
Tristitia, dic mihi
Cur tanta tristitia est?
Tristitia, da mihi
In nomine Christi, amen
[Verse 1]
Umbram solam novi quae me sequitur.
Somnia perdita per aera feruntur —
Carmen longinquum quod, sine exceptione,
cor meum aufert.
In silentio ubi umbrae cadunt,
echo vocis longinquae audio.
In memoriis quae mentem meam vexant perditus,
Murmura evanescunt, amorem relinquentes
[Chorus]
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit
[Verse 2]
Verba fidei in vento susurrant—
Aura spei quae tam celeriter evanescit.
Lux quam quaero tam remota et frigida est,
In porticibus timoris,
ubi umbrae in silentium miscentur.
Imagines risus, nunc grisei facti,
Verbis arcte adhaerentes quae dicere non potuimus.
Soli in hac via tortuosa ambulantes,
Solatium sub pondere oneris quaerentes.
[Chorus]
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit.
[Bridge]
Cum luna pallescit et stellae evanescunt,
pacem in silentibus melodiis invenio.
Attamen, in profundo corde meo, silens quaestio haeret:
Num solitudo vere maledictio fati mei est?
Chorus
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit.
[Outro]
Itaque per tenebras iter meum pergo,
Doloris echo ferens, in aeternum.
Umbra solitudinis numquam evanescet,
Tamen, in silentio, vivere incipere possum.
(ah-ah)
Tristitia, dic mihi
Cur tanta tristitia est?
Tristitia, da mihi
In nomine Christi, amen
[Verse 1]
Umbram solam novi quae me sequitur.
Somnia perdita per aera feruntur —
Carmen longinquum quod, sine exceptione,
cor meum aufert.
In silentio ubi umbrae cadunt,
echo vocis longinquae audio.
In memoriis quae mentem meam vexant perditus,
Murmura evanescunt, amorem relinquentes
[Chorus]
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit
[Verse 2]
Verba fidei in vento susurrant—
Aura spei quae tam celeriter evanescit.
Lux quam quaero tam remota et frigida est,
In porticibus timoris,
ubi umbrae in silentium miscentur.
Imagines risus, nunc grisei facti,
Verbis arcte adhaerentes quae dicere non potuimus.
Soli in hac via tortuosa ambulantes,
Solatium sub pondere oneris quaerentes.
[Chorus]
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit.
[Bridge]
Cum luna pallescit et stellae evanescunt,
pacem in silentibus melodiis invenio.
Attamen, in profundo corde meo, silens quaestio haeret:
Num solitudo vere maledictio fati mei est?
Chorus
O tristitia, animam meam amplectitur,
Quasi flumen quod viam suam amplius invenire non potest.
Cum quolibet cordis pulsu, patitur, suspirat,
In hoc mundo ubi lux lente evanescit.
[Outro]
Itaque per tenebras iter meum pergo,
Doloris echo ferens, in aeternum.
Umbra solitudinis numquam evanescet,
Tamen, in silentio, vivere incipere possum.
